Bes ü Şekvâ

Bes ü Şekvâ Ser-germ-i visâl olurken agyâr, Hercin ile münselib huzûrum; Ey hüsnü kusursuz olan yâr Bilsem acabâ nedir kusurum? Ben rahm-ı nasîbe muntazırken Ahkâm-ı nasîbin en garibi Dûr eyledi dest-i şefkatinden Gönlüm gibi tıfl-ı bî-nasîbi! Dünyâda saâdet ü felâhım Bir lutfuna muntazırken ey mâh, Ânım gibi en kâvi silâhım Mehcûr-ı terahhumundur, eyvâh! Yorgun nazarım dalarsa hâba Gül-rûyunu görmedir ümîdi; Eylerse teveccüh âfitâba Vardır yine sence bir ümidi! Meyl ü hevesim sana revândır; Âmâc-ı hayâl ü fikretimsin! Her gördügüm ayrı bir yalandır; Sen sâde benim hakîkatimsin! 'Âlemde olurmı olmasan sen; Ezvâk-ı hayâta iltifâtım? Hercin bana güç gelir ölümden Ey bâis-i lezzet-i hayatım! «Mâlik olayım!» diyen gönüller Memlûkun olur senin nihâyet! Cevr ü siteminle ölmek ister Cevrinden eden dahi şikâyet! Âlâmımı etmek üzre takrîr Lanzûm sühan nedir, nedir beyt?! Çektiklerimi eder mi tasvîr Her katre-i dîdem olsa bir beyt? Eylerdi senin vücûdun ihyâ Rûhumda yatan bütün hayali; Her şi'rimi sen ederdin imlâ Şi'rim bile şimdi kaldı hâlî