Şiir
Bir yüzi gül gonce-leb dil-dâr dirsen işte sen
Bir yüzi gül gonce-leb dil-dâr dirsen işte sen
Sen güle bülbül gibi kim zâr dirsen işte ben
Zülfi anber boyı ar'ar serv-kadd ü lâle-had
Bir semen-ber gonca-leb dil-dâr dirsen işte sen
Mihnet ü derd ü gam-ı ışkunla olmış haste-dil
Bir belâ-keş âşık-ı dîdâr dirsen işte ben
Hecr ile cân ü gönül mülkini yağmalar kılur
Bir kaşı yâ gözleri mekkâr dirsen işte sen
Her zemânda dir Necati hây ömrüm hâsılı
Zülfümün dânna kim ber-dâr dirsen işte ben
Metindeki kelimelerin anlamları
- had
- insanın yetki ve değeri
- mihnet
- bela, musibet, sıkıntı, üzüntü
- zar
- ince perde veya örtü
- bela
- Büyük zarar ve sıkıntıya yol açan olay veya kimse
- âşık
- Bir kimseye veya bir şeye karşı aşırı sevgi ve bağlılık duyan, vurgun, tutkun kimse.
- serv
- selvi, servi
- gam
- tasa, kaygı, üzüntü
- her
- önüne geldiği ismin benzerlerini "teker teker hepsi, birer birer hepsi, birer birer tamamı" anlamıyla kapsayacak şekilde genelleştiren söz
- ben
- (kişi adılı): Teklik birinci kişiyi gösteren söz.
- hasılı
- Sözün kısası, kısacası
- hâsılı
- Sözün kısası, kısacası
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)