Şevk-i Ruhsârunla Dil Zülf-i Dü-tâdan Korkmaz

Şevk-i ruhsârunla dil zülf-i dü-tâdan korkmaz Ârzû-yi gene idenler ejdehâdan korkmaz Eydünüz uşşâkı zâhid nâr ile korkutmasun Arif olan îrteye kalan belâdan korkmaz Işk elinden akl âciz olduğun ayb eylemen Bir raiyyet var mıdur kim pâdişâdan korkmaz Rihlet eyyamında gamdan incine sanma beni Korkulu yollarda kişi âşinâdan korkmaz Eşk ü ahumdan sakınmaz lâ-cerem serv ile gül Cûydan İncinmez ü bâd-ı sabâdan korkmaz Ol cefâ-gâr eylemez feryâd ü ahumdan hâzer Cennetim handan güli bâd-ı sabâdan korkmaz Düşmanı yâr idinüb yârum unutdı yârını Yârını anmaz diriga ol Hudâdan korkmaz Havf ider sanma mahallende Necati'den rakib Pâdişâhum bellüdür kimi seg gedâdan korkmaz