Tutalum zenbîl ile gökden iner meh-pâreler

Tutalum zenbîl ile gökden iner meh-pâreler A begüm yerden mi çıkdı âşık-ı bî-çâreler İhtiyat itmez misin andan ki ashâb-ı niyaz Baş açub zari kılub yerden göğe yalvaralar Câm-ı lâ'lünle şarâb-ı nâb hem-reng olmasa Güvleyüb düşmezdi sâgar üstine âvâreler Âfitâbum yüzün ağ alnun açıkdur gerçi kim Sâye-vâr arduncadur bir nice yüzi karalar Ey Necati çıkma yoldan aldanub güzellere Şem' gibi sanma kim dâim önünce varalar