Nişan Kasidesi

Ey 'izzet ü sa'âdet ile mu'teber nişân Vey nâm-ı padişâh-ı cihâna makarr nişân Devr eyleyeli felek-i âb-gîne-reng Yazılmadı senün gibi 'âli-güher nişân Teşbîh olmasa idi Süleyman yüzügine Halka musallat olmaz idi bu kadar nişân Her düşmana ki vara ider hükmini revân Gûyâ ki bile alı varur yüz bin er nişân Her 'arsada ki 'arza kıla hükm ile dürer Çarh-ı felek bitisini hükmen dürer nişân Ser-keşleri mutî' ide câbirleri hêlak Gösterse halka halka kemendini ger nişân Zâhir budur ki doste vü düşmana yarar Çün göstere 'alâmeti tîg u siper nişân Şemşîr ki oldı şeh-per-i şâhîn-i saltanat Bir beyzâdur ki gösterür andan eser nişân Zımmında muzmer olmasa bir tîg-ı âb-dâr Pulad beyza vaz'ına olmazdı her nişân Bâd-ı murâd ile doludur ki ikib bâd-bân Oldı meger sefîne-i feth ü zafer nişân Kullâba aldı çekdi iki yayı bir kezin Eyledi iki başa zaferden veter nişân Başın sarar etegine mektup alur varur Bir parmag ile ey nice iklîm açar nişân Zâhir yüzinde ahsene-i eşkâle mâ-sadak Mâ'nâ yüzinde çarh-ı melâyik-siper nişân Gûyâ ki ceng itmege saflar düzer sütûr Bayrakları ile önce 'alemler çeker nişân Halk-ı zamâne dâ'ireden çıkmasun diyu Oldı müdevver ey melik-i dâd-ger nişân Nakş itdi sînesinde iki pâdişâh adın Virse 'âceb mi feth ü zaferden haber nişân Şol Şâh-ı Şah-zâde bilâ misl ü bî-bedel Kim virmedi nazîrini cinn ü beşer nişân Nevbâve-i ser âmed-i Sultân Bayezid Mahmûd-ı Şah-zâde Şeh-i tâc-ver nişân Cism-i lâtifi ile bulur zîb ü fer cihân İsm-i şerîfi ile olur nâmver nişân Altunlu giydi çıkdı gümüş taht üstine Hükm eyledi cihâna Feridun-fer nişân Çok tâc-dâr-ı tavk-ı 'ubûdiyyete çeker Çok şehrîyârı halka-be-gûşı ider nişân Hindûstahı almag içün dem-be-dem verür Tâvûs gibi kendüzine zîb ü fer-nişân Sen Şehriyâr hükmini tenfîz itmege Baglandı beline iki yerden kemer nişân Birisi şer' dâ'iresidür birisi 'urf Virse aceb mi hâşiyet-i nef ü dâr-ı nişân Yazıldı şol zemîne berât-ı müsellemî Kim anda na'l-i sümm-i semendün ider nişân Tevkî'üne hilâli şebîh idemez güneş Altun kalemler ile ider gerçi zernişân İçindeki beyazı işârâtı bes nedür Zabt itmedi ise memleket-i Rûmı ger nişân Fındıklara sitâreler altun varak sarub Tâ'lîm-hânesine anun atdılar nişân Bir çarhı tâsdur felek-i heft-cûş kim Beglik diyu kenârına yazar kâmer nişân Emrûd-şekl olmaz idi ey nihâl-i lutf Olmasa bag-ı saltanatunda semer nişân İtmez ise kalem gibi yolunda dogruluk Ey nice şehlerün belin iki büker nişân Mektûb-ı gayrı şehlerün olmaz bu vech ile Destâr gibi hiç ola mı âster nişân 'osman ogullarında sen ey şâh-ı muhterem Cûd-ı 'âli alemsin ü 'adl-i 'ömer nişân Şehzâdelerde şanûna ey gevher-i şerîf "Hayrü-l ümûrı evsatuha" hod yeter nişân Yedi sa'âdet encümi içinde sen şehün Hôrşid-i rütbet oldugıdur hûb-ter nişân Medhün sefinesin donadurken bu bahrde Gavvâs-ı tab' bir gazel-i ter ider nişân Çekdi çevrdi kendüyi ey sîm-ber nişân Müşgîn kaşuna benzemek ister meger nişân Döne döne çekilmez idi böyle galiba Bir kezde benzese kaşuna ey püser nişân Bir yana cânı kodı gözün bir yana dili Ya'ni her atıcıya gerek ikişer nişân Öldügüme kayırmazın ey kaşları kemân Gamzen okına ben gidicek kim diker nişân Ey haşre münkir ol kad ü ol hâle kıl nazar Yetmeye mi kıyâmete bu fitneler nişân Zülfüne benzemek ile küllû vücûh ile Ey dil-rübâ kenarad olur meger nişân Hükm ile söylenmez ki hâcil oldı râstı Zülf ü dehân öninde ege möhr eger nişân Dem-beste eyledükçe necâtîyi zülf-i dost Lutf ile hâtırın ele alub yazar nişân Olsun hemîşe başlarun üstinde yiri var Mansûr ola ne yana kim ider sefer nişân Tahsîl-i fazl u kesb-i kemâlât eyleyüb Kodı cihânda gerçi cok ehl-i hüner nişân Bu 'asr içinde da'vî-i şi'r eyleyenlere İnsâf bu kasîde yeter mâ-hazar nişân Evsâf-ı şehriyâr ile elfâz-ı bendeye Bu nâzm-ı dil-pezîrdürür muhtasar nişân Zevk ü tenaum ehli söz vire mi şeref Hâme gibi kaçan yaza her ney-şeker nişân Levh-i zeberced üstine her ay başında bir Yazuldıgınca ey melik-i bahr ü ber nişân Düşmân hisârı ile kara kâfir illerin Kalb-i adû gibi zîr ü zeber nişân