Deniz Kenarında

Deniz Kenarında Mehmed Rauf Bege Denizde kavs-i hayâli hilâl-i mâh-ı nevin Kalır tereddüd-i tayr u ta'abla vakf-ı hayâl Denizde gölgesi en köhne, en küçük bir evin Olur âsude bir hayale misâl, Olur âsude bir bina-yı hayal... Denizin şûh u yen dehânında Şûh u şen ihtizâz eder kelimât; Gecenin ka'r-ı âsümânında Sanırım söyleşir hayât ü memat. Bu heyûla-yı pür füsûn u tarab Ebedi bir yatakta mestâne Dâimâ eyler ihtirâ-ı şegab; Ona her yer bir ayrı meyhâne, Köpürür, raks eder, terennüm eder; Sonra da bir kadın gibi aglar; Şehkalar, giryeler, tehevvürler... Yıkılır sahil üstüne, çaglar. İpek etekleri tarzında bir güzel kadının Fısıldaşır leb-i da'vetle nâzenîn mevecât... İpek etekleri tarzında bir güzel kadının: «Beni takib et, ey şikeste hayat!» Diyerek söylenir leb-i mevecât... Cenab Şahabeddin