Firâk

Rübab 73-74 (page 2 crop) Firâk Uyanıp dün gece ,odam tenhâ, Seni koynumda bulmayınca, dedim: -Bu benim medfenim midir acaba, acaba kabr-i yâr içinde miyim? Saklı şânemde ıtr-ı zülf-i zerin, Ellerin eldivende gizlenmiş; Muntabı' yastıgında şekl-i serin; Nakş-ı cismin yatakta işlenmiş... Dana sem'imdi çılgın elfâzım; Daha agzımda lezzet-i bûsen; Daha karşında durur serbâzın; Sanki ayrılmadın henüz benden; Nazarım bir melûl makberedir, Çünük sen gözlerimde medfûnsun; Sana ancak küşâde penceredir, Gönlüm aglar, sen ufk-ı mahzûnsun! Ellerrim ellerinden yarı kine Anlamam şi'r-i mâh ü mehtâbı; Sen sükût eyleyince lânemden Attım elhânı, ûdu, mızrabı.. Vermiyor şu'le gözlerin kafese; Boş durur dul kalan salında yerin; Ölüdür bence ev, görünmezse Kafesin arkasında dîdelerin... Bilemem, ah, o tatlı dîdelere Ne kadar yıl perestiş ettim ben: Bakmadım şemse, bakmadım kamere, Gözümü hiç ayırmadım senden.   Anlıyordum kebûdî-i ufku Sana baktıkça râz-ı çeşminden; Güllerin ıtrı, kuşların nutku, Kainatın melâhatiydin sen.... Cenab Şahabeddin