Hasta (Cenab Şahabeddin)

Hasta Daima oldu, daima efzûn Ah, o illet ki yok henüz ilacı, Ah, o illet ki saçlarından uzun, Ah, o illet ki hasretinden acı... Her yere bezl-i ömr ederken yaz Sende reng-i hayat azalmıştı; Hüsnünün yâdigâr-ı şi'ri biraz Yalnız saçlarında kalmıştı. Saçların bir gurûb eden kamerin Solgun envâr-ı mevcedârıydı; Bir remâd-ı nazardı her nazarın, Gözünün sanki sonbaharıydı.. Bakışın bir vedâ idi her dem; Berk-i rûhun sukûtu beklerdi; Ruhlerin, leblerin yetîme-i dem, Daime incelen çiçeklerdi... Daima oldu, daima efzun Ah, o illet ki yok henüz ilacı, Ah o illet ki saçlarından uzun, Ah o illet ki hasretinden acı... Cenab Şahabeddin