Şiir
Hatıra-i Yâr
Hatıra-i Yâr
Dest-i tehekkümünde kalan rîze-i dilim
İhtâr eder mi 'aşkımı bilmem o 'afete?
Benden kalan o rîze-i hûnîn-i şefkate
Bir kerrecik dönüp de nigâh etse kâilim.
Ben hep o bîvefâyı tahatturla toplarım
Enkâz-ı târümârını ezvâk-ı 'ömrümün;
Hâlâ odur tebessümü âfâk-ı 'ömrümün,
Hâlâ onun hayâlini ruhumda saklarım.
Manzûr olunca ufk-ı nasîbimde ayrılık
Emvâc-ı iktirâbımın üstnüde sebh ile
Oldum resîde sâhil-i hecr ü tevekküle!
Bahr-i heveste çektiğim âlâma karşılık
Bir dürre-i semîne gibi kaldı yadigâr
Dest-i dilimde hâtıra-i nâzenîn-i yâr...
Cenab Şahabbeddin
Metindeki kelimelerin anlamları
- afak
- Çoğul ad çekimi.; ufuklar
- hala
- babanın kız kardeşi, bibi, eme
- hatıra
- bir kişiyi veya olayı anımsatan nesne.
- hâlâ
- şimdiye kadar, o zamana kadar, hâlen, henüz
- sahil
- Karanın deniz, göl, ırmak boyunca uzanan bölümü; kıyı, yaka, yalı.
- hep
- hiçbiri dışta tutulmamak veya eksik olmamak üzere, bütün, tüm olarak
- yâr
- sevgili
- ben
- (kişi adılı): Teklik birinci kişiyi gösteren söz.
- karşılık
- davranışın karşı tarafta uyandırdığı, gerektirdiği başka davranış, mukabele
- yadigar
- yadigâr
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)