Hilâl-i Giryân

Hilâl-i Giryân[1] Aldım haber ey vatan geçende Düşman seni darba cür'et etmiş; Sevdim seni galibiyyetinde Maglub isen eylerim perestiş! Tahkîre vatan sezâ degildi Katlandı başında tâc-ı millî, Gögsündeki cerhasıyla şimdi  Alkış değil istiyor tesellî! Aglar vatanım şebâb u şeybi Her sînede saplı kanlı mızrak: Setreylemez bu zahm-ı aybı Gökler bize olsa mavi bayrak! Biz matem-i zül içinde, düşmen Mecnun-ı zafer ve mest-i hûndur; Magrur oluyor cerâiminden Gümgeşte-i şâdi-i cünûndur Mescidleri yıktılar ayakla Çignendi minareler, dirîgâ! Mü'minleri kogdular daayakla Kandiller edildi câm-ı sahbâ Artık o zavallı rumelinde öksüz gibi kaldı şimdi her yer; Bir âsıfa-i meat içinde Aglar dereler, agaçlar, inler Ecdadımız asyadan geçerken ahfâdını ayn-ı hisde sandı; Bîşübhe geçenki harbimizden Toprakta kemikleri utandı. Hiç kimsede kalmamış ümmîd Her zahmını dest-i ye'si baglar, Bîkes vatanın içinde şimdi Âfâkı, semâsı, hâki aglar! Herkes biraz ayb u zillet aldı Balkanlara kan kusan oyundan; Osmanlılıgın ne farkı kaldı Celladına yalavaran koyundan? Ey türk yüreginde şimdi gizle Bir hissi ki kandır ibtisâmı: Dem'anla, deminle, kan terinle Her an bile tîg-ı intikâmı Cenab Şahabeddin