İnsan İnsan Derler İdi

Şiirde konuşan kişi, insan, can, iman ve erkân gibi kavramları artık kendi deneyimiyle kavradığını söyler. “Kendüzünde buldu bulan” dizesi, arayışın dışarıda değil insanın kendi içinde gerçekleştiğini vurgular. Can ve kalp imgeleri bu içsel kavrayışı öne çıkarır. Her bölümde yinelenen “şimdi bildim” sözü, yaşantıyla edinilen anlayışın altını çizer.

Son bölümde Hak’ın her şeyde hazır görünmesi ve ayan, pinhan, nişan gibi kavramlar anılır. Sözlükte “vuslat” sevgiliye kavuşma, “zat” kişi, “nişan” iz anlamındadır; “güman” için verilen karşılık ise umuttur. Hak ile vuslat imgesi, şiirde kavuşma duygusunu öne çıkarır. Ana düşünce, insanın hakikati kendi içinde araması ve kavrayışının yaşayarak olgunlaşmasıdır.