Kendim İçin

Kendim İçin Cebhem sükût-ı leyle dayanmış, pür infiâl, Bir leyl-i bîseher gibi pûşîde-i melâl; Bir fikr arar ser-i kederim ka'r-ı leylede, Bir fikr-i şi'r-i gümşüde, bir fikr-i gamzede. Va'z etmek üzre buldugum eczâ-yı zulmeti Tırnaklarım enîn ile enkâz-ı san'ati. Nazmımla -âh, o nazm-ı siyeh vezn ü münhedim!- Her fikre sermediyyeti bahşetmek isterim: Te'yîd için hayât-ı hayâlâtı inlerim, Sa'yımla ancak artar elemler, elemlerim...   Üç gün yaşatmak üzre neşîdemde bir gamı Bin kerre gark-ı hûn ederim zahm-ı sînemi. Bîşübhe iddia edemem ben ki ş'airim: Bir girdibâd-ı kafiyedir şi'r-i hâsirim. Bir ihtilâc-ı vezn ile tasvîr-i ıztırâb: Kim der bu köhne sar'a-i elfâza şi'r-i nâb? Ey şi'r-i bîşevâib-i san'at ki dâîmâ Ulviyette-i cemâline timsâl olur semâ, Bir târ-ı rikkate dokunan nâhun-ı niyâz Eyler senin nevâziş-i nefhanla ihtizâz; Sâkit dudakların harekatında gizlisin; Bir na'ş-ı ibtilâ gibi solgun benizlisin; Bir ma'bed-i müebbedin erkân-ı şânısın; Hüsnün bütün zemîni, bütün âsümânısın; Senden bir i'tilâ diler ehrâm-ı bâdiye, Her pençe tırmanır sana bir i'tilâ diye; Pîşinde lîme lîme olur hep dimaglar; 'Aşkın açar cebîn-i tefekkürde daglar; Ümmîd-i sermediyyeti hep sende herkesin; Bir fikr ü hissi nâmütenâhi kılar sesin! Ey şi'r-i bîbeyân-ı beşer, şi'r-i hiss ü rûh, Ey dem'adan, sükût ü nazardan edene sünûh, Ey şi'r-i bîşevâlib-i san'at ki dâima Ulviyyet-i meâline hayran durur sema..... Cenab Şahabeddin