Menâkıb-ı Hicrân (Musavver, 183)

Menâkıb-ı Hicrân Bugün, çocukluğumun hep hayâl-i ferdâsı Bir ihtizaz-ı hazîn İle ruhumda bak tanin-endâz Oluyor. Evde bir gün yalnız Otururken seninle yan yana biz Bana, meshuf u mübtelâ-yı niyâz, Hani bir şey dedindi naz ederek Ey güzel sözlü melek! O hoş neşâid-i aşkın, bugün, zıyâ’ını ah! Ben de bilmem ki, neden Düşünüp böyle inledim her gâh.. Fakat; bu gün heyhat! O bâkir aşkımızınRiyah-ı tannâzı; bu pür-mesarr, memnun Geçen dakikaların leyl-i füsûnunu; hep Beyaz köpüklü bulutlarla kendine meftun Ediyor!. Cenab