Mersiye (Ziya Tevfik'e)

Mersiye Merhûm ziya tevfik beg içün[1] Zekâ, mehâsin-i ahlâk, mâ'rifet, gayret: -Ki binde bir kişide birleşen fezâildir,- Şu resmi derc olunan nûrpâre-i nâdir Nasılsa bunlara olmuştu dâr-ı cem'iyyet, Baksın şu resme, şu dîdâr-ı pertevâsâra, -Ne istiyor bu nazar?.. her dakika yükselmek!- Şu cisme vaz' ediniz şimdi bir de rûh-ı melek, Tutup onu atınız sonra bir derin gâra! Sükût ediş bu derin gâra bîümid-i suûd, Bu gâr-ı târa iniş kayd-ı sermediyyetle, Gezerken ufk-ı hakikatte nûr-ı hikmetle, Hayâl oluh kalış, eyvâh! Bînişân-ı vücûd! Bu bir masal bile olsa hazîn gelir cana, Masal degil ise bu vâki'ü hakikattır! Düşün ki lâzıme-i hiss-i 'âdemiyettir! Taş olsa da acımak bir vücûd-ı galtâna! Ziya.. ziyâ ise bir sâf lem'a-pâre idi O lem'apâre bugün soldu, bir zılâl oldu; Ziyâ-yı bârika-tâbiş ki bir hayâl oldu Sehâbe-i beşeriyette bir şerâre idi! Fakat bir eksigi vardı bu dürr-i şehvârın, Evet! bir eksigi vardı bu gevherin: sıhhat! Zeka, mehâsin-i ahlâk, ma'rifet, gayret Peyinde gitti mezara o rûh-ı nevvârın!... Cenab Şahabeddin