Mest ü Mütefekkir

Mest ü Mütefekkir Bahar-ı gaşy ü tebessümle eyledin rûşen Bugen benim bütün âfâk-ı pür hakâyıkımı; Yed-i terahhumun, ey yâr, kalb-i 'âşıkımı Elemleriyle beraber mi aldı gögsümden? Bugün o mertebe dilşâd ü bahtiyârım ben Ki rûh-ı mestim olur olsa olsa mahsûdum; Evet, bugün o kadar sergirân u me'sudur Ki artık ürküyorum kendi zevk u neşemden. Niçin bugün yeni bir incilâ-yı mübhem vra Likâ-yı hâk-i zemînde, sipihr-i târemde? Cihânı böyle güler görmedimdi bir demde; Hayat içinde miyim? Bunda şimdi şübhem var! Açıldı nâmütenâhîlik ufk-ı neş'emde; Nazargehimdeki eşyâya geldi bir vüs'at; Bir imtidâd-ı emel, bir kebûdi-i füshat Ki anladım ebediyyet nedir bu 'âlemde.... Verince ruhuma vüs'at şu hazz-ı istigrak Sükûna daldı hep âlâm-ı iştiyâkıyyem; Fakat niçin dalıyor gözlerim? Niçin bilmem Bu zevk-i gölgeliyor gizli bir hirâs-ı firâk? BU fikr içinde dimagım telâtum eylerken O sür'atiyle hayâl-i zaman gelir gözüme; Derim hayatıma: "alalh için koşup gitme!" Elimle kalbimi durdurmak isterim cebren... Niçin yavaş yavaş it'âb-ı iştiyâk etsin Bugün bahar ile meşhûn olan bu hissiyât? Niçin, bugün bizi birleştiren şu dest-i hayat Miyân-ı kalbimize va'z-ı iftirâk etsin?...