Şiir
Muhibb-i Edîbim Ahmet Râsim Bey'e
Süleyman Nazif · Süleyman Nazif kimdir?
Şiir açıklaması
Bu metin, Süleyman Nazif’in Ahmet Râsim’e saygıyla seslendiği ve “Şehidin Babası” adlı hikâyesini ona ithaf ettiği bir sunuş yazısıdır. İthaf, bir eseri birinin adına hediye etme anlamındadır. Yazar, Râsim’i yazı yazanların ağabeyi olarak anar; oğlunun şehit düşmesinden duyduğu acıyı bile devlet ve millete karşı dile getirmemek için sakladığını söyler.
Metnin en dokunaklı anı, Râsim’in sokakta hasta bir nefer görüp hangi alaya mensup olduğunu öğrendiğinde “âh bizimkinin alayı!” diye iç çekmesidir. Bastırdığı üzüntü, kısa bir hıçkırıkla açığa çıkar. Yazar, hikâyeyi Râsim’e sunmak için müsaade, yani izin ister; onu babalığı nedeniyle saygıyla selamlar. Böylece metin, evlat acısını ve babalık duygusunu, ölçülü ve içten bir saygı diliyle öne çıkarır.
Açıklama, sözlükteki tanımlardan yararlanılarak yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır.
Metindeki kelimelerin anlamları
- haysiyetiyle
- nedeniyle
- alaya
- Siyah ve kokulu üzüm
- alayı
- Hepsi, tümü.
- ithaf
- adına hediye etme, kinaye, îmâ
- müsaade
- icazet, izin, ruhsat
- lütfen
- birinden bir şey isterken "dilerim, rica ederim" anlamlarında kullanılan bir söz
- hıçkırık
- çok yemek yeme veya sinirsel bir nedenle ve istemsiz olarak diyafram kasının kasılmasıyla hava akciğerlere geçerken boğazdan çıkan ve düzgün aralıklarla tekrarlanan ses
- ihtiram
- saygı
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)