Şehîdin Babası

“Şehîdin Babası” başlığı, şiirdeki ayrılık acısını şehit babası çerçevesinde okumaya yöneltir. Şiirin merkezinde, hitap edilen kişinin yokluğuyla derinleşen özlem ve bu yokluğun konuşanın yaşamına etkisi vardır.

“Bana sensiz cihânda cân ne lâzım” dizesinde konuşan, sevdiği kişi olmadan dünyada yaşamanın kendisi için anlamını sorgular. Sözlükte “sensiz”, “Sen olmadan; sen olmaksızın” diye tanımlanır. Bu dize, ayrılığı yaşam isteğinin önüne geçen bir acı olarak duyurur. Dizedeki tekrar, özlemi ve çaresizliği pekiştirirken şiirin diğer dizeleri de konuşanın hitap ettiği kişiye bağlılığını öne çıkarır.