Münâcât (Cenab Şahabeddin)

çreçevesiz Münâcât Arıyor secdelerde dîdelerim Her gece pür-sitâre küngürede, Düşüp üstünde ağlamak dilerim Söyle ey Tanrı! Dizlerin nerede? Ta'n ü tecrîm eder mi dâd-ı Hudâ Küre üstünde, kirlilikle bizi? Küreyi kim çamurdan etti binâ? Kim çamurdan yarattı kalbimizi? Ufk-ı eb'âdı geçmiyor sesimiz İnleriz gerçi altı bin senedir: Gök sağır, yer sağır, hevâ dilsiz.. Mücrim-i 'âciziz biz, ey Kâdir. Doludur afv ile sebû-yı semâ Cürm ile pür-lekeyse rûy-ı zemîn: Aç sebû-yı semâyâ bir mecrâ Beşeriyyet bütün temizlensin! Afv ile setr için günahımızı, Arz-ı me'yûsa Rabbim at elini, Dinledim altı bin yıl âhımızı Yeter ey Hâlık'ım, uzat elini. Cenab Şahabeddin