Mürg-ı Siyâh

Mürg-ı siyâh Misâl-i mâder-i mâtemzede bir mürg-ı sevda renk, Tevâli-i fusule ragmen eylerdi figân her dem; Anın olmışdı minkâr-ı siyehreng ile tev'em Yürekler parçalar suretde pürtesir bir ahenk! Anın âfakını tahdid iderdi bir şeb-i matem Ona olmışdı matemhâne en serd ü haşin bir seng; Anı beslerdi ol seng-i ihata eyleyen bir jeng; Anı medhûş iderdi her gice bir katrecik şebnem! Dilerde gâh u bigâh uçmak ama bir yed-i mechul Anı iskat iderdi hâke bir cism-i girân âsâ; Düşer, aglardı ol mürg-ı şikeste şehper ü ma'lûl! Didim ol bî-nasibe bir gice: Nâmın nedir âyâ?» Didi: «Nâmım benim ey bîhaber, - kalb-i mükedder-dir; Bana âlâm-ı cansuzumla mahv olmak mukadderdir!»