Rûh-ı Yâr

Rûh-ı Yâr Senin leb-i hevesin bir vücûd-ı mecrûhun Dehân-ı zârını öpmekle zevke makrûndur Seversin aglatarak sevmeyi: senin rûhun O vartadır ki sürûşân-ı hisle meşhûndur. Eger bugün sana -bir bûse, bir demet gibi- ben Elimle rûhumu alsam da eylesem takdîm, Tutar da nâhun-ı nâzınla parçalarsın sen Alıp o parçaları etmek üzre hep telsîm. Ümîd-i aşkını vermezsin etmeden nevmîd: Arar senin nazarın gözlerinde âşıkının Nigâh-ı ye's ile birlikte dem'a-ı ümmîd! Gülenlerin sana âdî gelir, muâşakası; Senin yüzünden ölen muhtazır muâşıkının Olursun en büyük, en canfedâ bir âşıkası! Cenab Şahabeddin