Şiir
Şairin Kitabe-i Mezarı
Şâirin Kitabe-i Mezârı
Okuyup tabsıra-i ömrü esefsiz kapadım;
Ebediyyen uyusun topragın altında adım,
Şimdi ben gölgede bir şi'r-i sükûtun sesiyim;
Her sesin, her nazarın kör ve sagır ma'kesiyim.
Yatagım gerçi yosun örtülü bir taşlıktır,
Yorulan cebhem için taşlar ipek yastıktır.
Sargıdır kalbime sevdiklerimi hatırası:
Sızlamaz artık o şeydânın onulmaz yarası.
Yaşamakla bu karanlıkta hayat eksilmez;
Bu dar ufkun kara yıldızları batmak bilmez.
Kış günü rûh-ı günehkârımı örter karlar;
Başım üstünde yazın afv ile al güller açar.
Gökte benden daha mes'ûd olamaz bir ylıdız,
Bu uzun uyku eger olmasa hiç rü'yasız!
C. Ş.
Metindeki kelimelerin anlamları
- kitabe
- Binaların kapı üstlerine, mezar taşlarına vb. yerlere konan, taş veya mermer üzerine yazılmış veya kazılmış yazı, yazıt
- batmak
- su altına gömülerek girmek, gark olmak
- günü
- haset
- her
- önüne geldiği ismin benzerlerini "teker teker hepsi, birer birer hepsi, birer birer tamamı" anlamıyla kapsayacak şekilde genelleştiren söz
- ben
- (kişi adılı): Teklik birinci kişiyi gösteren söz.
- ebediyyen
- ebediyen kavramının yanlış kullanımı
- altında
- sahnenin seyirciye yakın kesimi
- üstünde
- Hakkında, dair, üstüne.
Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)