Sancak

Ali Ekrem Bolayır’ın “Sancak” şiiri, bayrağın rengini vatan için can veren şehitlerin kanına bağlar. “Şehidlerin kanıyla / Aldır vatan toprağı” dizeleri, sancağın al oluşunu fedakârlık ve vatan sevgisiyle açıklar. Bulutun yere düşerek bayrağa dönüşmesi imgesi, bayrağı gökten gelen, yüceltilmiş bir simge gibi gösterir.

Şiirde ay ve yıldız, Türk’ün özüyle ilişkilendirilir; ay “Ertuğrul” kılıcı, yıldız ise “Osman”ın gözü olarak anlatılır. Söğüt’ten Hind’e uzanan yürüyüş ve “Hak yolunda” dökülen kanlar, sancağın şiirdeki genişleyişini ve uğruna verilen mücadeleyi vurgular. Son kıtadaki “Yine senin olacak!” sözü, geçmişteki görkeme yeniden kavuşma umudunu dile getirir. Şiirin ana duygusu, sancağa bağlılık ve onun çevresinde birleşme arzusudur.