Son Muhabbet

Son Muhabbet Onun gözündeki bir nûr-ı mübhemiyetten Düşünce kalbime bir ra'şe-i heyecân: «Bu bir muhabbettir!» Dedim. Bu lerze-i hissî, bu i'tikad-ı nihân; Berî degildi hafayâ-yı 'âşıkıyyeten. «Bütün hevâ-yı hayatım sükûn içinde iken «Gözümde uyku, hayalimde neş'e yok.. bunlar «'azâb-ı hasrettir..» Dedim; ve artık emîndim garâm-ı kalbimden: O anda vermiş idim i'tirâf-ı hisse karar. Bu i'tirafa lisânım nasılsa yol buldu; Dilimde istedim olsun bütün merâret-i 'aşk, Merâret-i hicrân... Fakat lebimde tükenmiş gibi harâret-i 'aşk, Sözümde serdî-i ca'liyyet 'âşikâr oldı; Vedâ' eder gibi bir arz-ı iştiyâk ittim.. Bu histen anladım artık nasîbim olmayacak Kemîne bir halecân; O mürde kalbimi bir sermedî kefen sararak Bütün hayât-ı muhabbetten iftirâk ettim!..