İçeriğe geç
2Wsözlük

Şiir

Şükür Elhamdülillâh

Muhyiddin Abdal · Muhyiddin Abdal kimdir?

Paylaş:WhatsAppXFacebookTelegram
—13 — Şükür elhamdülillâh Kara sakal ağardı Gördüm dağlar başında Ağırup kar yağardı Eski sürüldü gitti Geldi yenisi yendi Ekilen yerden bitti Yer yaşardı köğerdi Yetti yerin nebâtı Götürüldü zulmâtı Erdi Hızır Hayâtı Can bostanın suvardı Urdu can baş terkisin Çekmez ölüm korkusun Açtı gaflet uykusun Gönül gözün uyardı Sünbül nerkis benefşe Âşık oldu bu nakşe Bunlar Hak’ka yüz tutup Her dem boynun eğerdi Sultana erdi kuldan Âşık oldu gönülden Muhyeddin cân ü dilden Erenleri severdi

Şiir açıklaması

“Şükür elhamdülillâh” sözü, “Allah’a şükür” anlamıyla şiirin minnet duygusunu baştan duyurur. Şair, sakalının ağarmasını ve dağlara kar yağmasını yaşlanmanın işaretleri olarak anlatır; ardından eski olanın yerini yeninin almasıyla toprağın yeşerip canlanmasını betimler. Böylece insan ömründeki değişim ile doğanın yenilenmesi yan yana gelir.

“Can bostanın suvardı” dizesi, iç dünyaya yeniden hayat veren bir su imgesi kurar. Halk inanışlarında ölümsüzlüğe kavuştuğuna inanılan Hızır’ın anılması da bu yenilenme duygusunu güçlendirir. Şair, “gaflet uykusunu” yani aymazlığı bırakıp gönül gözünün uyanmasını anlatır. Sünbül, nergis ve menekşelerin Hak’ka yönelip boyun eğmesi, şiirde bağlılık ve saygı imgelerine dönüşür. Son bölümde Muhyiddin, gönülden erenleri sevdiğini söyler; şiirin ana düşüncesi, değişim karşısında şükür ve manevi uyanıştır.

Açıklama, sözlükteki tanımlardan yararlanılarak yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır.

Metindeki kelimelerin anlamları

elhamdülillah
Allah'a şükür` anlamında kullanılan bir söz
hızır
halk inanışlarına göre ölümsüzlüğe kavuşmuş olduğuna inanılan peygamber
gaflet
aymazlık
âşık
Bir kimseye veya bir şeye karşı aşırı sevgi ve bağlılık duyan, vurgun, tutkun kimse.
dem
nefes, soluk
her
önüne geldiği ismin benzerlerini "teker teker hepsi, birer birer hepsi, birer birer tamamı" anlamıyla kapsayacak şekilde genelleştiren söz
benefşe
Menekşe
bunlar
(işaret adılı): bu zamirinin çoğulu
başında
bir şeyin sırada önde olanı, önde geleni

Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)