Tekâzâ-yı Üslûb

Tekâzâ-yı Üslûb Vücud-ı fikrime bir şehperi melek yapsam Şeb-i elfâz u nûr-ı hulyâdan; Per-i fikrimle havz-ı rü'yâdan Alıp köpükleri zevkimce bir çiçek yapsam: Bütün bütün emelim buydu şi're başlarken... Per-i fikrimdeki hayât-ı şebâb Şeb-i elfâz içinde oldı harâb Çıkarmadan yeni bir nagme târ-ı kafiyeden... Açıldı şimri nigâh-ı mühüfte beynimde Şeb-i hikmetdeki hakîkatler Ezerek rûhumu, takallus eder Birer elem gibi parmaklarımın cebînimde; Bütün dimagımı berk-i hazân gibi çevirir Yeni bir girbâd-ı fikr-i hayat; Yeni bir medd ü cezr-i hissiyât Bütün sevâhil-i bahr-ı hayâlimi kemirir; Hadâik-i heyecânımda bir güli nevhîz Ararım vermek üzre şi'rime cân; Bulurum bir vesîle-i halecân Ki bâd-ı vezn edemez umdugum gibi tehzîz Bu cüst ü cû, bu tefekkür, bu suzen-i sertîz Eder 'âsab-ı magzımı mecrûh; Eder üslûb-ı şi'rimi bîrûh Budur.. bu sûzen-i aklî, bu sûzen-i hûnrîz. Bu ıztırâb-ı taharrîde hislerim ezilir, Gelir eş'ârıma likâ-yı memât; Kağıt üstünde deste-i kelimât Soguk birer cesed-i bînefes gibi dizilir. Nasıl kalırsa, bütün yadigâr-ı ömr olarak; Ölüye müncemid bir ince kefen.. Bütün evrâk-ı hiss ü fikrimden Neşâidimde kalır öyle bir gubâr ancak... Ölümle rûhumı mezc eylerim yazarken ben; Okuyan belki bir tebessüm eder. Yazarım {bûseler, telâkîler} .. Bütün bürûdet-i firkatle kalbim dinlerken... Cenab Şahabeddin