Temâşâ-yı Hazan

Temâşâ-yı Hazan Gel bugün de, sükût ile, güzelim İhtizâr-ı hazânı seyr idelim: Ey benim, ey hazânlikâ güzelim, Bir dimagî vedâd ü re'fetle Kalalım serbeser tabî'atle: Elem-i arza iştirâk edelim, Mevsimin kainât-ı ye'sinde Olalım bizde bir gam-ı zinde... Su soluk mevsim-i küdûretden Dağılır bir vedâ'-i bîkelimât Pek hayâlî, rakîk bir «heyhât!». Za'f ile diz çöken tabi'atden Yükselir bir feci' va'z-ı du'a, Gizli bir şehka, bir sükût-ı recâ. Böyle leb beste terk-i 'ömr itmek, Nazarî bir lisan ile ancak Ebedi iftirâkî anlamak. Bir tahassürle dembedem dönerek Eylemek cebhe-i hayâta nazar: Bu 'azîmetde bir fecâ'at var!.. Sevgilim, dinle işte bâd-ı hazân Müteverrim misâli öksürüyor, Hemde bir öksürükki çok sürüyor; Bir bahar-ı terennümün her ân Çâk olur sanki sadr-ı hâtırası Bu sualin kesilmiyor arası; Kainat oldı sanki sertâser Bir büyük hastahâne-i etfâl; Öyle bir yerki pür hurûş-ı su'al, Bâd-ı pür va'd-i nevbahâr ider Bir enîn-i elîm ile tekzîb Öksüren, inleyen, şu bâd-ı ratîb. Sar'a-i ihtizâr içinde gusûn Çırpınır, çarpınır, kırar, kırılır! Bâd-ı nalâna haykırır, darılır.. Ah, o dallardaki fütûr-ı derûn, Onların tavr-ı serzenişkârı, Onların mâderâne ekdârı!.. O nihâlânda sallanan yuvalar, O perâkende, nâzenîn, muğber Uçuşan, savrulan, düşen tüyler Ah o son tüyki, muhteriz, kovalar Câbecâ rûh-ı âşiyânesini, Yuvanın yâd-ı pür terânesini... Kim bilir hangi ta'ir-i şûhun Yadigâr-ı hayât-ı kalbîsi Doldururdı bu lâne-i hevesi? Kim bilir hangi pür tarab rûhun Yıkılan âşiyânda mahfîdi Râz-ı aşkîsi, râz-ı ümîdi? Yıkılan lânelerle birlikde Dökülür âb ü hâke yapraklar; Na'ş-ı evrâk ile dolar laklar.   Rûhu bâzû-yı bâd-ı hâlikde, 'Ömr-i nâçîzi gamzedâ-yı ziyâ', Dökülür berg-i mürde, lâl-i vedâ'... O sararmış giyâh, o yapraklar Bûse-i elvedâ'a nâ-kâdir Hasta. Fırkat-resîde leblerdir. Dökülürken hep, âh o yapraklar Gamlı hemşîreler gibi araşır, Öyle hemşîreler ki gam yaraşır. Bu düşenler birer nahîf eldir, Öyle eller ki tâlib-i rikkat, Taleb-i rahm için eder hareket; Öyle eller ki tavrı mühmeldir, Gösterir âsümânı, hâke düşer; Emel-i 'arş ile helâke düşer. Her taraf sisli, her taraf birden Sanki derbeste-i nikâb-ı buhâr, O nikâb arkasında giryenisâr... Âsümân-ı bir sahîfe-i âhen; Sisler üstünde âftâb-ı hazîn Bir büyük dâne dürre-i hûnîn.. Bir nikâb-ı esef cebîninde Her bulut bir hayal-i gamdîde Ki leb-i tesliyetle rencîde... Dagların sîne-i hazininde, Nevbaharın hayât-ı dilrîşi Düşünür zahm-ı 'arzı tefrîşi... Bir küçük katre şebnmem-i mâtem Mevsimin her yerinde lerzândır Her taraf gizli yaşla giryândır... Her hıyâbânda serbedest-i elem, Gizlice mâder-i sükût inler; Eder ervâh-ı ra'şedâr-ı keder.   Senenin cismi muhtazır gibiir Şu mesâfât-ı bînihâyette Bister-i vâsi'i- tabîatte... Bu dıram şimdi muntazır gibidir Perde-i berfin arza inmesine, Kışın âsayiş-i mukaddesine... Yeter artık nezâremiz güzelim, O senin mevti görmemiş dîden Korkarım incinir bu rü'yetten; Gel, bahâr-ı hayali seyredelim... Cenab Şahabeddin