Temâşâ-yı Leyâl

Temâşâ-yı Leyâl Halid Ziya Bege Gel bu akşam da ser-be-ser güzelim Levha-i kâinatı seyredelim: Gölge, hep gölge, her taraf gölge. Gölgelerle bütün zemîn mestûr; Âsumân yalnızca nîm manzûr. Görülen başlıyor görülmemege; Bir dumandan kefenle cism-i cihân, Kalıyor ka'r-ı leyl içinde nihân.. Şimdi her gûşe ebkem ü câmid: Ne agaçlarda zemzemât-ı riyâh, Ne hadâyıkta ihtizâz-ı cenân... Her taraf hufte, her taraf râkid; Sanki engûşt ber-dehân. melekût Bütün eşyâya der: Sükût, sükût! Bu hıyâbân-ı târ ü n'aimde Camlar üstünde resmeder ancak Dest-i şeb, şu'leden birer zanbak... Gelir ancak bu bag-ı müzlimde Gelir enfâs'ı zâr uzaklardan Tâ uzaklardaki dudaklardan... Bu temâşâya karşı göz yorulur; Hisseder, seyredenlerin nazarı En kavi dalda bir elem tavrı! Her şey artık bu dem tanınmaz olur; Rûy-ı eşyâya gölgeler, sisler Bir tecâhül nikabı ferş eyler. Gecenin tûde-i buharından Süzülen bir sükût-ı tenhâyı Doldurur hep hâyât-ı eşyâyı. Seyreder bir bulut kenârından Bir hilalin nigâh-ı tannâzı Kalb-i zulmette titreyen râzı. Ah bak sevgilim bu zulmette Ne kadar cüssesiz kalır insan Bizi gûya ezen bu leyl-i girân, Bu karanlık leyâl-ı kasvette Öyle hisseyleriz ki gûya biz Ebediyyetle rû-be-rû geliriz. Bu zalâm-ı hamûş içinde hayal -Mütekallis, melu ü ducret-ver,- Varlıgından da iştibâh eyler Bu rukûdet, bu samt u cevf-i leyâl Rûhu bir sekte-i tereddüdle Habseder bir azâb-ı seyyâle Sevgilim... gölge, her taraf gölge; Sana da düştü reng-i ye'si şebin Gölgelendi senin de reng-i lebin Sen bile başladın görülmemege. Cenab Şahabeddin