Terane-i Sabah

Terane-i Sabah-Şaire-i muhtereme Nigâr Hanımefendiye- Bir neşîde nasıl eylerse zuhur, Bir karanlık nazar-ı hulyadan Öyle dogdu bu güzel belde-i nûr Sîne-i târ-ı şeb-i yeldâdan. Sıyrılıp sütre-i zulmetten yer Râm olur râz-ı hayat eb'âda; Güneşin bir nazarı hâlleyler Geceyi bir sarışın şa'şaada. Küre ihlâl-i sükût etmek için Hande-i nurunu bekler fecrin; Eder evtâr-ı cihanı ihyâ Taze bir el gibi mızrâb-ı ziyâ Getirir gölere âfâk-ı sabah Pür taravet, yeni bir meyl-i nigâh; Açılır penceler, gözler ufuk, Hepsi der: «biz bu gece çok uyuduk!» Uyuyanlar uyanır peyderpey; Dokur esvât-ı hayatı her şey... Ediyor işte horoslar ihdâ Bahçceden bahçeye bir kavs-ı nidâ.... Şemes karşı gerinir pancurlar; Açılır, canlanır, etrafa bakar. Reze üstünde gıcırdar kapılar, Esneyen yollara sesler ufalar; Sokak üstünde çıtırdar sözler; Kafes ardında pırıldar gözler. Söylenir diller, agaçlar, dereler, Hep olur kuş yuvası pencereler! Dillenir, neşvelenir, samt-ı büyût; Ses alır, reng alır zılâl-i sükût! Mütebessim, mütereddid elfâz Lebler üstünde eder nâz u niyâz... Odalar başladı evlerde söze, Lebler üstünde eder nâz u niyâz Odalar başladı evlerde söze, Oldu haricde sokaklar geveze! Anlatır dallara rü'yâ kuşlar; Dallar ondan dolayı susmuşlar! Reng-i şeb rûy-ı ufuktan silinir; Yazılır daglara eş'âr-ı seher; Gök olur bir büyük iklîl-i münîr, Yer olur bahçe-i ezhâr-ı beşer. Atıyor her tepe bir güldeste; Çözüyor rüzgâr o güldesteleri; Her cihetten uçuyor her cihete Bir açık, taze gögüs bûy-ı teri... Gecelikler açarak bîpervâ Silkerek uykuusun eşcârın, Topluyor ıtrını emvâc-ı sabâ Saçların, sînelerin, ezhârın... Kuşların zemzeme-i esrârı Aglatır şebnem ile ezhârı... Arılar mest-i semen, mest-i çemen, Konuyor bir güle, bir sünbülden.. Penbe yelkenler açar ufka sehâb; Sâhile inciler aglar leb-i âb... arzın eş'âr-ı tabîiyesidir Kuşlar âfâka ne hisler götürür! Yerde bülbül sarışın bir şair Güneş üstünde bir altın güldür. Havalandıkça çemenedn kuşlar Zannedersin uçar ervâh-ı küre... Hep agaçlar sanırız nur aglar Dallarından güneş aktıkça yere... Geldi her arza bir âheng-i sürûr; Dem-i subhu severim, çünkü eder Kuru topraklarda şûyîde-i nur, Çıplak insanları pûşîde-i zer! Cenab Şahabeddin