Teşne-i Teb

Teşne-i Teb Ayaklarında cürûh-ı pür iltihâb-ı türâb Yüzünde müntabiât-ı gam-âzmâ-yı taâb Dilinde nâ-mütenâhi sermedî bir şeb, Nazargehinde buhayrât-ı bî-şümâr-ı serâb, Eder hemîşe seyâhat o teşne-i pür teb Huzur ilmez o feyfâ-neverd-i sîneharab O hastaya: «yüri!» dir bir şikestebâl gurâb O bîkese: «yüri!» dir bir gazâl-i can-ber-leb;   O teşneye «yüri!» der dâ'ima sehâb u riyâh Hayâl-i âb ile eyler serâblar anı sevk! Bulur yine bu seyahatte kendisi bir zevk! Hayattır bu seyâhat, beşerdir ol seyyâh Ki altı bin senedir eylemekte şedd-i rihâl, Ki altı bin senedir aldatır serâb-ı hayal! Cenab Şahabettin