Unutulmayan Saniye

Unutulmayan Saniye Bir anda bütün benligim etti tenevvür; Efkârımızı kapladı bir cevf-i tahayyür. Kalmış gibi bir şa'şaa-i berk ademde Hep 'âlemi hâmûş u mûzi gördük o demde. Birdenbire tenhâ gibi geldi bize her yer, Ancak ikimizdik yaşayan, mest ü münevver... Boş fikrile, boş kalb ile, boş 'âlem içinde -Müstagrak-ı gaşy ü yakaza, mürde va zinde- Bir nâmütenâhilige olmuş gibi mâlik, Bir saniye bir nez-i müzehheble geçirdik... Bir vecd-i semâvî ile, bilmem ki, habersiz Sath-ı küreden yükseliyor muyduk o dem biz? Bilmem düşüyor muyduk açık bir uçurumdan, Sergeşte-i hummâ-yı emel nâim ü sekrân?.. Biz ancak o mestâne seferde şunu bildik: Bîşübhe şu hâk-i siyeh üstünde degildik. Cenab Şahabeddin