Yâd-ı Şebâb

—1— O muhabbetler o hasretler o hoş mihnetler Ey benim hâtıra-i ahd-ı şebâbım nerede? Kaldı onlar ebediyyü'l-cereyân bir derede Geliyor yâdıma ammâ yine her meşcerede O muhabbetler, o hasretler o hoş mihnetler Ey benim hâtıra-i ahd-ı şebâbım nerede? Benim evvelki hayâlât-ı gam endâzem Nerede eski neşâtım? nerede cânânem Eski eşârım olan zemzezme-i mestânem Ey benim hâtıra- ahd-ı şebâbım nerede Benim evvelki hayâlât-ı gam endâzânem Lâciverdî-i semâdan daha safvetli idi Hiss ü fikrim o zamanlar ne hararetli idi! Nevbahâr ayları tarzında şetâretli idi Benim evvelki hayâlât-ı gam endâzânem Lâciverdî-i semâdan daha safvetli idi O zaman cismimi tahrîk eden âsûde hayât Ne kadar saf idi rûhumda yanan hissiyât Kalbimi okşayan âmâl ü huzûz u hevesât Lâciverdî-i semâdan daha safvetli idi Ne zaman cismimi tahrîk eden âsûde hayat Şimdi gâh aglatıyor, güldürüyor gâh beni Neşve-i yekdemine eylemeyip âgâh beni Ne de sür'at ile terk eyledi eyvâh beni O zaman cismimi tahrîk eden âsûde hayat! Şimdi gâh aglatıyor, güldürüyor gâh beni O muhabbetler, o hasretler, o hoş mihnetler O telâkîler, o pervâlar, o mahviyyetler O yeminler, o mevâid, o güzel sohbetler, Şimdi gâh aglatıyor, güldürüyor gâh beni