Yoluna can vermeyen taksîr eder

Şiir, insanın kendi yoluna bağlılığını ve gördüklerini doğru yorumlama çabasını konu alır. “Yoluna can vermeyen taksîr eder” dizesi, izlediği yola yeterince emek vermeyen kişinin eksik davrandığını düşündürür. Ardından görülen düşü yanlış yorumlama ve kişinin payına ne yazıldığını kavrayamama üzerinde durulur.

Son iki dizede, her kişi için yazılmış olanı gören birinden söz edilir; bunu bilmeyen kişinin de tedbir almaya çalıştığı belirtilir. Buradaki “her”, benzerlerinin tamamını teker teker kapsayan bir sözdür. Şiirin genel düşüncesi, insanın kendi yolunda çaba göstermesi ve gördüğünü, bildiğini doğru değerlendirmesidir. Düş ve yazgı ifadeleri, kişinin bilgisi ile bilmediği şeyler arasındaki gerilimi öne çıkarır; dizeler bunu kısa ve öz bir anlatımla verir.