“Çünkü dostlar olmadan, tüm diğer iyi şeylere sahip olsa bile hiç kimse yaşamayı seçmez.”

Aristoteles burada dostluğun insan hayatındaki vazgeçilmez yerini vurgular. Maddi zenginlik, sağlık, onur ya da başka iyi şeylerin hiçbiri, paylaşılacak dostlar yoksa tek başına yaşamayı arzulanır kılmaya yetmez. Dostluk, iyi bir yaşamın temel taşlarından biridir çünkü insan doğası gereği toplumsaldır.

Ona göre dostluk yalnızca fayda ya da hoşça vakit geçirme ilişkisi değildir; insanın kendi mutluluğunu bir başkasıyla paylaşma, kendini bir başkası aracılığıyla tanıma ve ahlaki olarak gelişme imkânıdır. Bu yüzden dostluk, iyi hayatın ayrılmaz bir parçasıdır.

Bu söz, günümüz okuruna da yalnızlığın ve insanın anlam arayışının temelinde ilişkilerin yattığını hatırlatır. Başarı ya da servet, paylaşacak biri yoksa eksik kalır; çünkü insan ancak dostluk içinde kendini tam hisseder.

Söz, Aristoteles'in 'Nikomakhos'a Etik' adlı eserinin sekizinci kitabının hemen başında yer alır. Bu bölümde Aristoteles dostluğu tanımlamaya ve onun erdemli yaşamdaki yerini tartışmaya başlar. Dostluğun insan hayatı için neden zorunlu olduğunu göstermek amacıyla bu güçlü ifadeyle giriş yapar.