“Bana bir tilki gibi, birinci sınıf bir kurnaz gibi davranıyorlar. Oysa gerçek şu ki, bir centilmenle her zaman bir buçuk centilmenimdir ve bir korsanla işim olduğunda da bir buçuk korsan olmaya çalışırım.”

Bismarck bu sözüyle, kendisine yöneltilen "kurnaz tilki" imajını reddetmek yerine, davranışlarının muhatabına göre şekillendiğini anlatır. Ona göre mesele kişisel bir hilekârlık değil, karşılıklılık ilkesidir: Karşısındaki dürüst ve centilmence davranırsa o da bundan fazlasıyla karşılık verir; ancak karşısındaki korsan gibi acımasız ve kuralsız davranırsa, o da aynı yöntemle ve daha fazlasıyla yanıt verir.

Sözün yarı Almanca yarı Fransızca kurulmuş olması, dönemin diplomatik dilinin ve Bismarck'ın kozmopolit eğitiminin bir yansımasıdır. Aynı zamanda bu ifade, siyaset ve diplomaside ahlaki esnekliğin pragmatik bir savunusudur: Büyük güçler arasındaki rekabette ilkeler kadar, karşı tarafın oyun kurallarını okuma becerisi de belirleyicidir.

Bugünün okuruna bu söz, müzakerelerde ve güç ilişkilerinde saflık ile esneklik arasındaki gerilimi hatırlatır. Bismarck kendini ne saf bir idealist ne de ilkesiz bir düzenbaz olarak sunar; daha çok, masadaki aktörün karakterine göre davranışını ayarlayan bir realist olarak konumlandırır.

Bismarck bu sözü 18 Eylül 1877'de Salzburg'da, Avusturya-Macaristan Dışişleri Bakanı Gyula Andrássy ile yaptığı görüşmede söylemiştir. Eduard von Wertheimer'in Andrássy biyografisinde aktarılan ifade, Bismarck'ın izlediği diplomasinin kişisel üslubunu ve dönemin Avrupa güç dengesi içindeki manevra anlayışını ortaya koyar.