“Prusya onurunu, Prusya'nın her şeyden önce demokrasi ile her türlü utanç verici bağdan uzak durmasında arıyorum.”

Bismarck bu sözünde Prusya devletinin onurunu, demokrasiyle kurulacak her türlü ilişkiden uzak durmakla tanımlıyor. Burada 'utanç verici bağ' ifadesi, dönemin muhafazakâr Prusya elitlerinin demokrasi ve halk egemenliği düşüncesine duyduğu derin kuşkuyu yansıtır. Bismarck'a göre Prusya'nın siyasi kimliği, monarşik otorite ve düzen üzerine kurulmuştur; demokrasi ise bu düzenin çözülmesine yol açabilecek bir tehdittir. Onur kavramı burada yalnızca bireysel bir erdem olarak değil, bir devletin kendi kurumsal yapısını ve siyasi geleneğini koruma kapasitesi olarak ele alınıyor. Sözün ardındaki düşünce, Prusya devletinin meşruiyetini halk egemenliğinden değil, geleneksel otoriteden ve askeri bürokratik yapıdan alması gerektiğidir. Bismarck'ın siyasi kariyerinin bu erken dönemindeki muhafazakâr tutumu, daha sonra izlediği ve 'Realpolitik' olarak adlandırılan çıkar odaklı politikalarla birlikte değerlendirilmelidir. Demokrasiye yönelik bu mesafeli ve reddedici tutum, onun siyasi düşüncesinin istikrarlı bir parçası olarak kalmıştır. Bugünün okuru için bu söz, monarşik otorite ile demokratik meşruiyet arasındaki tarihsel gerilimi ve bir devletin 'onur' anlayışının zaman içinde nasıl değişebileceğini gösteren bir örnek niteliğindedir.

Bismarck bu sözü 3 Aralık 1850 tarihinde yaptığı bir konuşmada Alman sorunu üzerine dile getirmiştir. Konuşma, Bismarck'ın Prusya'nın demokrasi ve liberal hareketlerle ilişkilenmemesi gerektiğini savunduğu erken dönem siyasi görüşlerini yansıtır.