“Biz Almanlar dünyada Tanrı'dan başka hiçbir şeyden korkmayız; zaten bize barışı sevdirip gözeten de bu Tanrı korkusudur.”

Bismarck bu sözde Alman siyasetinin temelini dinsel bir duyguya, Tanrı korkusuna bağlar. 'Tanrı'dan başka hiçbir şeyden korkmayız' ifadesi bir yandan güçlü bir özgüveni dışa vurur; öte yandan bu korkusuzluğun sınırını gösterir: Almanya'nın asıl bağlayıcı ilkesi ilahi olandır. Böylece dünyevi güçler karşısında bağımsızlık, kutsal olan karşısında ise sorumluluk vurgulanır.

Sözün ikinci bölümünde Tanrı korkusunun barışı sevdirip koruttuğu söylenir. Burada 'korku' yalnızca ürkme değil; saygı, sınır tanıma ve ahlaki hesap verebilirlik anlamındadır. Bismarck, Alman devletinin barışçı tutumunu zayıflık olarak değil, dinsel bir erdemin sonucu olarak sunar. Bu ifade aynı zamanda dönemin güç politikalarına ahlaki bir çerçeve kazandırma, iç ve dış kamuoyuna Almanya'nın barıştan yana olduğu mesajını verme işlevi de taşır.

Günümüz okuruna bu söz, millî güven ve dinsel söylemin nasıl iç içe geçebileceğini gösterir. Barışın korunmasının yalnızca askeri denge ya da diplomatik çıkarlarla değil, değerlerle ve inançla da temellendirilmek istendiği bir söylemin örneğidir. Aynı zamanda 'korkusuzluk' ile 'sorumluluk' arasındaki gerilimi düşündürür: Bir devlet gücünden korkulmuyorsa, onu sınırlayan asıl ilke nedir?

Söz, Bismarck'ın 6 Şubat 1888'de Alman Reichstag'ında yaptığı konuşmadan alınmıştır. Reichstag tutanaklarında kayıtlıdır. Konuşma, dönemin dış politika ve askeri hazırlıklar tartışmalarının gündeminde yapılmıştır.