“Devletin güvenliği ve gelişimi için mülk sahiplerini temsil edenlerin üstünlüğü daha yararlıdır.”

Bismarck bu sözünde, devletin istikrarı ve gelişimi için mülk sahibi sınıfların siyasi alanda ağırlık taşımasının daha faydalı olduğunu savunur. Ona göre mülk sahibi olanlar, devletin düzenine ve sürekliliğine çıkarları gereği bağlıdır; bu da onları radikal değişimlere karşı temkinli ve istikrarı koruyucu bir güç yapar. Mülksüz ya da mülkü az olan kesimlerin ise daha çok değişim talep edebileceğini ve bunun devlet güvenliğini riske atabileceğini düşünür.

Bu görüş, 19. yüzyıl muhafazakârlığının tipik bir yansımasıdır. Bismarck, Prusya'nın toprak sahibi aristokrasisi olan Junker sınıfının temsilcisi ve savunucusu olarak, devletin temelini mülkiyet ve onun korunması üzerine kurulu toplumsal dengede görür. Ona göre devlet, soyut fikirlerin değil, somut çıkarların ve yerleşik düzenin korunmasıyla ayakta kalır.

Bugünden okunduğunda söz, mülkiyet, siyasal temsil ve istikrar arasındaki ilişkiyi sorgulamak için bir başlangıç noktası sunar. Bismarck'ın yaklaşımı, servet sahiplerinin çıkarlarını devletin genel çıkarlarıyla özdeşleştirdiği için eleştirilebilir; ancak dönemin hâkim siyaset anlayışını kavramak açısından çarpıcı bir belgedir. Söz, aynı zamanda demokratikleşme taleplerinin muhafazakâr çevrelerde yarattığı kaygının da açık bir itirafıdır.

Bu söz, Bismarck'ın hatıratı olan 'Gedanken und Erinnerungen' adlı eserinin ikinci kitabının onuncu bölümünde yer alır.