“Öldüğümde politikamızın bir gün batması mümkündür. Ama devlet sosyalizmi kendini kabul ettirecektir. Bu düşünceyi yeniden ele alan herkes dümene geçecektir.”

Bismarck bu sözle, kendi kurduğu sosyal güvenlik sisteminin kişisel siyasi kaderinden bağımsız olarak kalıcı olacağını savunur. "Devlet sosyalizmi" derken, işçi sınıfını devlete bağlamak amacıyla oluşturduğu sağlık, kaza ve yaşlılık sigortalarını kasteder. Ona göre bu kurumlar bir kez yerleştikten sonra hiçbir hükümet bunları geri alamaz; çünkü geniş kitlelerin çıkarına dokunur.

Sözün ikinci bölümünde geçen "bu düşünceyi yeniden ele alan herkes dümene geçecektir" ifadesi, sosyal politikanın siyasi rekabette belirleyici bir araç haline geleceğini öngörür. Bismarck burada kendi mirasının kaçınılmazlığını vurgularken, aynı zamanda sosyal reform fikrinin hangi siyasi kamptan gelirse gelsin iktidarın anahtarı olacağını sezdirmektedir. Bu, onun pragmatik siyaset anlayışının tipik bir dışavurumudur: İdeolojik kaygılardan çok, toplumsal talepleri yönetme becerisini merkeze alır.

Bugünden bakıldığında söz, refah devletinin farklı siyasi gelenekler tarafından nasıl benimsenmek zorunda kalındığını hatırlatır. Sosyal güvencenin devlet eliyle sağlanması fikri, Bismarck'tan sonra hem muhafazakâr hem sosyal demokrat hükümetlerin programlarının ayrılmaz parçası olmuştur.

Söz, Bismarck'ın 26 Haziran 1881'de yazar Moritz Busch ile yaptığı bir konuşmada sosyal yasama hakkında söylediği ifadeden alınmıştır. Bu dönemde Bismarck, işçi sınıfını sosyalist hareketten uzaklaştırmak amacıyla geniş kapsamlı sosyal sigorta yasalarını hazırlıyordu. Busch'un 1884'te yayımlanan Unser Reichskanzler adlı eserinde aktarılmıştır.