“Almanya toparlanacak ve Rusya yükselecek... politikamız Alman militarizmi ile Rus Bolşevizmi arasında bir birleşmeyi önlemeye yönelik olmalıdır.”

Churchill bu sözünde I. Dünya Savaşı sonrası Avrupa'nın iki büyük tehdidini aynı anda işaret eder: yenilgiye uğramış ama toparlanma potansiyeli taşıyan Almanya'nın militarist geleneği ile yeni rejimiyle yükselen Sovyet Rusya'nın Bolşevik ideolojisi. Ona göre asıl felaket senaryosu, bu iki gücün ileride birleşmesidir; çünkü böyle bir ittifak Avrupa'daki mevcut güç dengesini temelden sarsar.

Churchill'in kaygısı yalnızca askerî değil, aynı zamanda ideolojiktir. Militarizm ile Bolşevizm arasında kurulacak bir köprü, liberal demokrat düzenin hem doğudan hem batıdan kuşatılması anlamına gelir. Bu nedenle söz, savaşın hemen ardından gelen barış döneminde bile stratejik düşünmenin sürmesi gerektiğini vurgular: zafer kazanmak yetmez, onu izleyen düzeni koruyacak politikalar da gerekir.

Bugün okura, savaş sonrası dönemlerin yalnızca yeniden inşa değil, aynı zamanda uzun vadeli ittifak ve tehdit hesaplarının yapıldığı kırılgan dönemler olduğunu hatırlatır. Churchill'in uyarısı, düşman sayılan iki gücün el sıkışmasının yaratacağı sonuçlara karşı bir erken uyarı niteliğindedir.

Churchill bu sözleri 14 Mayıs 1919'da Dundee'de yaptığı bir konuşmada söylemiştir; konuşma Temmuz 1919'da The Fortnightly Review'da William Harbutt Dawson'ın 'The Liabilities of the Treaty' başlıklı yazısında alıntılanmıştır. I. Dünya Savaşı'nın hemen ardından, Versailles Antlaşması'nın koşullarının tartışıldığı dönemde, Almanya'nın gelecekteki yönelimi ile Bolşevik Rusya arasındaki ilişki büyük bir stratejik mesele olarak görülüyordu.