“Dolayısıyla denebilir ki, dünyanın askerî görüşü 'Orduyu demokratikleştirin!' diye haykıran insanlara karşıdır ve unutulmamalıdır ki ordu, ütopik fikirler taşıyan kişilerin siyasi teorilerini uygulayabilecekleri bir alan değil, Devlet'in savunulması için bir silahtır.”

Churchill bu sözle, ordunun doğası gereği demokratik bir tartışma platformu ya da toplumsal deney alanı olamayacağını savunur. Ona göre ordu, etkinlik ve disiplin üzerine kuruludur; emir komuta zinciri, eşitlikçi ideallere göre değil, işlevsel gereklere göre şekillenir. Bu, ordunun antidemokratik olduğunu söylemekten farklıdır: Ordu, demokrasinin kendisini koruyan bir araçtır ve bu yüzden kendi içinde farklı kurallarla işlemek zorundadır.

Bu görüş, silahlı kuvvetlerin sivil toplumdan özerk bir disiplin alanı olarak tasarlanması gerektiği düşüncesini yansıtır. Ancak sözdeki 'ütopik fikirler' ifadesi, dönemin sosyalist ve radikal reformcu akımlarına yönelik bir kuşkuyu da barındırır. Bugünün okuru için bu argüman, ordu-demokrasi ilişkisi üzerine klasik bir tartışmanın özlü bir örneğidir ve kurumların farklı mantıklarla işlediği gerçeğini hatırlatır.

Bu söz, 1901 yılında 'The Anglo-Saxon Review' dergisinde yayımlanan 'British Cavalry' adlı makaleden alınmıştır. Churchill bu metinde İngiliz süvarisinin geleneksel yapısını ve ordu içindeki reform çağrılarını tartışıyordu. Henüz genç bir subay ve yeni seçilmiş bir milletvekiliyken ordunun profesyonel yapısını savunmuş, siyasi ideolojilerin askerî kuruma doğrudan müdahalesine kuşkuyla yaklaşmıştı.