“Bayramların ertesi sabah uyandırdığı o belirsiz pişmanlık duygusu.”

Dickens bu kısa cümlede, bir bayram ya da tatil gününün ardından gelen sabah insanın içinde hissettiği tuhaf, adını tam koyamadığı huzursuzluğu anlatır. Bu pişmanlık mutlaka somut bir kabahatten kaynaklanmaz; daha çok eğlencenin, coşkunun ve gündelik kurallardan uzaklaşmanın ardından gelen boşluk duygusudur. İnsan, bir gün önce kendini kaptırdığı neşenin uçuculuğunu fark eder ve normal hayata dönüşün ağırlığını hisseder.

Yazarın 'belirsiz' kelimesini seçmesi önemlidir. Kişi neyi yanlış yaptığını tam bilmez; belki fazla yediği, belki vaktini boşa harcadığı, belki de eğlencenin beklediği kadar doyurucu olmadığı için içinde bir tedirginlik taşır. Bu duygu, bayramların ve tatillerin insan zihninde yarattığı beklentiyle gerçeklik arasındaki farktan da beslenir.

Söz, Dickens'ın insan ruhunun küçük dalgalanmalarını ne kadar keskin gözlemlediğini gösterir. Bugün de tatil sonrası hüzün ya da pazar akşamı sıkıntısı gibi yaygın duyguları düşünen okura tanıdık gelir; çünkü insanın coşku ile gündelik yaşam arasındaki geçişte hissettiği tedirginliği evrensel bir deneyim olarak yakalar.

Bu ifade, Dickens'ın 1841 tarihli romanı The Old Curiosity Shop'un 40. bölümünde anlatıcının bir gözlemi olarak yer alır. Romanın haftalık bölümler hâlinde yayımlandığı dönemde İngiltere'de bayram günleri toplumsal hayatın önemli bir parçasıdır; Dickens da karakterlerinin ve anlatıcının ruh hâlini betimlerken bu tür ince ayrıntılara sıkça başvurur.