“Çocuğu ve çocukça davranan adamı birlikte gönderin ve kendi eski mutlu halimizi karalayan, unvanını çirkin ve çarpık bir surete veren o gururdan utanın.”

Bu söz, Dickens'in çocukluk ve masumiyet konusundaki derin düşüncelerini yansıtır. Yazar, yetişkinlerin çocukluğu küçümsemesini veya 'çocukça' kelimesini aşağılayıcı bir sıfat olarak kullanmasını eleştirir. Ona göre, 'çocukça' davranmak, bir insanın kendi geçmişindeki saf, mutlu ve doğal haline dönmesidir; bu utanılacak bir şey değildir. Asıl utanılması gereken, insanın yetişkinlikte edindiği ve onu bu masumiyetten uzaklaştıran 'gurur'dur. Bu gurur, insanın kendi geçmişini inkar etmesine ve 'çocukluk' kavramını çirkinleştirmesine yol açar.

Dickens, romanlarında sık sık çocukların masumiyeti ile yetişkin dünyasının acımasızlığı arasında karşıtlık kurar. Bu sözde de çocuğu ve 'çocukça davranan' yetişkini aynı saflaştırıcı konuma koyar ve okuru, çocukluğun getirdiği doğallığı reddeden toplumsal normları sorgulamaya davet eder. Bugünün okuru için bu söz, içimizdeki çocuğu korumanın ve ondan utanmamanın önemini hatırlatan güçlü bir çağrıdır.

Dickens'in 'The Old Curiosity Shop' romanının 12. bölümünden alınmıştır. Yazar, bu bölümde çocukluk, masumiyet ve yetişkin dünyasının ikiyüzlülüğü üzerine düşüncelerini aktarır.