“Oradaki her şeyin üzerinde bir hapishane lekesi vardı. Hapsedilmiş hava, hapsedilmiş ışık, hapsedilmiş rutubet, hapsedilmiş insanlar; hepsi kapatılmışlığın etkisiyle bozulmuştu. Tutsak insanlar nasıl solgun ve bitkinse, demir de öyle paslı, taş öyle yosunlu, ahşap öyle çürümüş, hava öyle bayat, ışık öyle sönüktü. Bir kuyu gibi, bir mahzen gibi, bir mezar gibi, hapishanenin dışarıdaki aydınlıktan haberi yoktu; ve Hint Okyanusu'nun baharat adalarından birinde bile kirli atmosferini olduğu gibi korurdu.”

“Bay Augustus Minns bekârdı; kendi deyişiyle kırk yaşlarındaydı, arkadaşlarının deyişiyle kırk sekiz yaşlarındaydı. Her zaman son derece temiz, titiz ve derli topluydu; belki biraz kendini beğenmişti ve dünyadaki en içine kapanık adamdı.”

“Ah, bırakalım mesleklerimizi sevelim, Beyefendiyi ve akrabalarını takdis edelim, Günlük tayınımızla yaşayalım, Ve her zaman haddimizi bilelim.”

“Yaratılmış nesneler arasında en derin ve en katıksız dehşetle baktığı iki sınıf vardı: köpekler ve çocuklar. Sevgisiz biri değildi, ama her an bir köpeğin idamını ya da bir bebeğin öldürülmesini en canlı memnuniyetle seyredebilirdi. Onların alışkanlıkları, düzen sevgisiyle çelişiyordu; düzen sevgisi ise yaşam sevgisi kadar güçlüydü.”

“Aydınlık eski gün yeniden doğuyor; çığlık yankılanıyor ülkede, İngiltere'de pahalı ekmek olacak—İrlanda'da kılıç ve kızgın demir; Ve yoksulluk ve cehalet zengini ve soyluyu büyütecek, Öyleyse toplanın yöneticilerin etrafına, o nazik demir elleriyle, O güzelim eski İngiliz Muhafazakâr günlerinin; Selam olsun gelecek zamana!”

“Bu Amerika Birleşik Devletleri'ndeki kadar yoğunlaşmış sıkıcı insan topluluğunun bütün yeryüzünde var olduğuna inanmadığımı söylerken tamamen ciddiyim. Buraya gelmeden hiç kimse bu kelimenin gerçek anlamı hakkında yeterli bir fikir edinemez.”

“Birkaç bin insanın, avucunun içinde, hep birlikte kaskatı ve donmuş hâlde durması güzel bir şeydi.”