“Mutlu bir insan, gelecek için fazla kaygılanamayacak kadar şimdiki zamandan hoşnuttur.”

Einstein'ın bu gençlik dönemine ait cümlesi, mutluluğu 'an'a bağlayan bir bakış açısını yansıtır. Ona göre mutlu insan, içinde bulunduğu andan yeterince tatmin olur; bu yüzden dikkatini ve enerjisini sürekli geleceği planlamaya, endişeye ya da belirsizliğe harcamaz. Bu, mutluluğun gelecekte ulaşılacak bir hedef değil, şimdiki zamanla kurulan ilişkide ortaya çıkan bir deneyim olduğu fikrine işaret eder.

Söz aynı zamanda 'şimdi ve burada' olmanın önemini vurgular. Gelecek kaygısının yoğun olduğu bir zihinde, mevcut anın değeri fark edilemez hale gelir. Einstein'ın ifadesi, mutluluğu dış koşulların mükemmelleşmesine erteleyen yaklaşımlara karşı incelikli bir uyarıdır.

Ancak bu söz, geleceği tamamen önemsiz sayan bir umursamazlık çağrısı değildir. Daha çok, dengenin önemine dair bir gözlemdir: İçinde bulunulan andan tatmin olabilen kişi, geleceği kontrol etme saplantısından da kurtulmuş olur. Bugünün okuruna, sürekli plan yapma, verimlilik ve kaygı kültürü içinde 'an'ı hissetmenin mutlulukla bağını hatırlatır.