“Günün değerinden daha yüksek tutulacak hiçbir şey yoktur.”

Goethe bu sözüyle günün, yani içinde yaşanan anın değerini yüceltir. İnsan çoğu zaman geçmişin pişmanlıklarına ya da geleceğin kaygılarına dalarak asıl sahip olduğu zamanı gözden kaçırır. Oysa Goethe'ye göre gün, üzerinde düşünülecek ve değerlendirilecek en yüce şeydir.

Bu düşünce, Goethe'nin yaşam sevgisi ve pratik bilgelik anlayışıyla ilişkilidir. Onun gözünde gerçek yaşam, soyut ideallerden ya da uzak hedeflerden çok, bugünün somut imkânlarında kendini gösterir. Günü değerlendirmek, insanın kendi varoluşuna ve dünyaya açık olması demektir.

Söz, okura şimdiki anın bilincine varmayı, günü boş pişmanlık ve aşırı kaygıyla harcamamayı öğütleyen bir hatırlatma niteliğindedir. Zamanın en değerli diliminin içinde bulunulan gün olduğunu vurgular.

Söz, Goethe'nin ölümünden sonra 1833'te yayımlanan "Maxims and Reflections" (Maximen und Reflexionen) adlı derlemesinde yer alır. Goethe'nin olgunluk döneminde tuttuğu düşünce notlarından biridir.