“Sanat uzun, yaşam kısa, yargı zor, fırsat kaçıcıdır.”

Bu söz, insan yaşamının sınırlılığı karşısında sanatın ve bilginin genişliğini, yargıya varmanın güçlüğünü ve fırsatların geçiciliğini aynı düşünce akışında birleştirir. Goethe, Hippokrates'in tıp öğrenimiyle ilgili ünlü sözünden (Ars longa, vita brevis) esinlenmiş, ancak bunu sanat ve yaşam bağlamına taşımıştır. 'Sanat uzun' ifadesi, sanatın insan ömrünü aşan kalıcılığına ve öğrenilmesi gereken derinliğine işaret eder. 'Yargı zor' ise, doğru değerlendirmenin sabır ve deneyim gerektirdiğini gösterir. Fırsatın kaçıcılığı, insanın eline geçen anları değerlendirebilme bilinciyle bağlantılıdır. Söz, hem sanatçı hem de düşünür olarak Goethe'nin insan çabasını ve sınırlarını aynı anda gören bakışını yansıtır.

Bu cümle, Wilhelm Meister'in Çıraklık Yılları romanının yedinci kitabının dokuzuncu bölümünde yer alır. Goethe burada, Wilhelm'in sanat ve tiyatro eğitimi sürecindeki deneyimlerini yansıtırken, insan ömrünün kısalığı ile sanatın ve ustalaşmanın uzunluğu arasındaki gerilimi dile getirir. Cümlenin ilk yarısı, tıp tarihine atfedilen 'Ars longa, vita brevis' sözünün sanat eğitimi bağlamına uyarlanmış halidir.