“Kan, son derece özel bir sıvıdır.”

Bu söz, kanı yalnızca fiziksel bir madde olarak değil, yaşamın ve ruhun derin anlamını taşıyan bir cevher olarak sunar. Goethe'nin Mephistopheles'i, Faust'un şeytanla yapacağı sözleşmeyi imzalaması için kanını kullanmasını isterken bu ifadeyi kullanır. Kan, kişinin iradesinin, hayatiyetinin ve bağlılığının somut bir simgesi olarak görülür.

Düşünce tarihinde kan, birçok kültürde yaşamın, soyun ve kutsal anlaşmanın taşıyıcısı sayılmıştır. Goethe'nin bu dizede yaptığı vurgu, şeytanın alaycı ve çarpık bakışıyla bile kanın sıradan bir madde olmadığını kabul etmesinden gelir. Kan, bedenin dolaşımındaki maddi rolünün ötesinde, insanın sözüne ve yazgısına bağlanmasını ifade eden manevi bir ağırlık taşır.

Günümüzde bu söz, insan bedeni ile kimlik, söz ve sorumluluk arasındaki ilişkiyi hatırlatır. Kanın biyolojik özelliği kadar, onun bir bağlanma ve kendini adama aracı olarak taşıdığı simgesel güce de işaret eder.

Faust'un Birinci Bölümünde Mephistopheles, Faust'la yaptıkları sözleşmenin damgalayıcı bir eylem olarak kana ihtiyaç duyduğu sahnede bu cümleyi söyler. Goethe, halk inanışlarında ve eski anlaşma ritüellerinde önemli yer tutan kan motifini, modern bireyin iradesini bağlayan bir sembol olarak kullanmıştır.