“Yaşlı bir adam olsam da, genç bir bahçıvanım yalnızca.”

Jefferson bu sözüyle, ilerlemiş yaşına rağmen bahçecilik konusunda kendisini hâlâ öğrenmeye yeni başlamış gibi hissettiğini ifade ediyor. 'Yaşlı adam' ile 'genç bahçıvan' arasındaki karşıtlık, insanın yaşı ne olursa olsun belli bir alanda acemi kalabileceğini ve öğrenme sürecinin bitmeyeceğini vurgular. Bu aynı zamanda alçakgönüllü bir bakış açısıdır; Jefferson yaşamı boyunca tarıma ve bahçeciliğe büyük ilgi duymuş olsa da, bu uğraşın derinliğini ve sürekli gelişim gerektirdiğini kabul eder.

Söz, öğrenmenin yaşla sınırlı olmadığını ve insanın kendisini her yaşta bir alanda 'genç' hissedebileceğini anlatır. Jefferson için bahçecilik, yalnızca bitki yetiştirmek değil; doğayla ilişki kurmanın, sabrın ve denemenin bir yoluydu. Bu nedenle kendisine 'genç bahçıvan' demesi, doğa karşısında insanın hep çırak olduğu fikrini de taşır.

Bugünün okuruna ise hayat boyu öğrenmenin değerini ve herhangi bir konuda kendini geliştirmek için yaşın engel olmadığını hatırlatır. Ustalığın bile sürekli merak ve alçakgönüllülük gerektirdiğini gösterir.

Jefferson bu sözü, 20 Ağustos 1811 tarihli Charles Willson Peale'e yazdığı mektupta söylemiştir. Emeklilik yıllarında Monticello'daki bahçeleriyle yoğun biçimde ilgilenen Jefferson, bahçeciliğe duyduğu tutkuya rağmen kendisini bu alanda hâlâ öğrenen biri olarak görüyordu.