“Bu bir telafi dünyasıdır; ve köle sahibi olmamayı kabul eden kişi, kendisi de başkasının kölesi olmamalıdır. Başkalarına özgürlüğü çok görenler, onu kendileri için hak etmezler ve adil bir Tanrı'nın yönetimi altında onu uzun süre ellerinde tutamazlar.”

Lincoln bu sözünde özgürlüğün bölünemez ve karşılıklı bir nitelik taşıdığını vurgular. Ona göre toplumsal ve ahlaki düzen bir tür denge üzerine kuruludur: Başkalarını köleleştiren biri, kendi özgürlüğünü de tehlikeye atar. Bu, yalnızca hukuki bir tespit değil, aynı zamanda vicdani ve teolojik bir uyarıdır; "adil bir Tanrı" vurgusu, köleliğin sürdürülemez olduğunu tarihin akışı içinde de gösterir.

Sözün merkezindeki "telafi dünyası" fikri, yapılan haksızlıkların er ya da geç bir bedeli olduğu düşüncesine dayanır. Lincoln, özgürlük isteyen bir halkın başka bir halkı köleleştiremeyeceğini, çünkü böyle bir çelişkinin hem ahlaki hem de siyasi olarak çökmeye mahkûm olduğunu savunur. Bu, Amerikan İç Savaşı öncesindeki kölelik tartışmalarında özgürlük söyleminin tutarlılığına dair güçlü bir argümandır.

Bugün bu söz, özgürlük, adalet ve insan hakları taleplerinin başkalarını dışlayan ya da ezen bir anlayışla savunulamayacağını hatırlatır. Bir toplum kendi özgürlüğünü ancak başkalarının özgürlüğünü de tanıyarak kalıcı kılabilir.

Lincoln bu sözleri, 1859'da Bostonlu yayıncı Henry L. Pierce'a yazdığı mektupta, Thomas Jefferson'ın doğum günü kutlaması dolayısıyla kaleme almıştır. Kölelik karşıtı Cumhuriyetçi çevrelerin Jefferson'a dair eleştirilerine karşı Lincoln, Jefferson'ın Bağımsızlık Bildirgesi'ndeki eşitlik ilkesinin köleliğe karşı en güçlü dayanak olduğunu savunur. Mektup, Lincoln'ün köleliğin yayılmasına karşı çıkışını ve özgürlük anlayışının ahlaki temellerini ortaya koyduğu önemli metinlerden biridir.