“Şimdi de, her zaman olduğu gibi, Yargıç Douglas'ın konumunu yanlış tanıtmayı, niyetlerini sorgulamayı ya da ona kişisel olarak saldırgan gelebilecek herhangi bir şey yapmayı istemiyorum. Ne zaman, eğer olursa, ilke üzerinde bir araya gelebilirsek ve davamız onun büyük yeteneğinden yardım alabilirse, araya rastlantısal hiçbir engel koymamış olmayı umarım. Ama açıkça görülüyor ki o şu anda bizimle değil; bizimle olduğunu iddia etmiyor, bizimle olacağına söz de vermiyor. O halde davamız, kendi kuşku götürmez dostlarına, elleri serbest, yüreği işte olan, sonucu gerçekten önemseyenlere emanet edilmeli ve onlar tarafından yürütülmelidir.”

Lincoln burada siyasal ittifak konusunda gerçekçi bir tutum sergiler. Rakibine yönelik kişisel saygı ile siyasal safların netleştirilmesi gerekliliğini bir arada ifade eder. Douglas'a hakaret etmemeye özen gösterirken, onunla aynı ilkede buluşmadıklarını açıkça belirtir.

Sözün ana fikri, bir davaya gönül vermemiş kişilere bel bağlamaktansa, o davanın gerçekten inananlarıyla yol almanın daha sağlam bir strateji olduğudur. "Elleri serbest" ifadesi, kişinin başka taahhütlerle bağlı olmamasını; "yüreği işte olan" ise yalnızca çıkar için değil, inançla çalışan kişiyi anlatır.

Bugün de bu söz, yarım gönüllü müttefiklerin davaya katkısının sınırlı olabileceğini ve asıl gücün, sonucu önemseyen sadık çekirdekten geldiğini hatırlatır.

Bu söz, Lincoln'ün 16 Haziran 1858'deki "Bölünmüş Ev" konuşmasından alınmıştır. Illinois Senatörlüğü için Douglas'a karşı kampanya yürüten Lincoln, Douglas'ın köleliğin yayılmasına karşı net bir tavır almadığını düşünmektedir. Kendi partisi içinde, Douglas'ın güçlü bir müttefik olabileceğini umanlara seslenerek, davanın ancak köleliğin yayılmasına gerçekten karşı olanlar tarafından sürdürülebileceğini anlatır.